Parti politikaları ve seçim beyannameleri açıklandıkça eğitimi yine ilk 3’te, 5’te, 10’da göremiyoruz. Şaşırdık mı? Hayır. Açıklanan hedeflerin aciliyeti yok mu? Bir gün bile geciktirilmemeli ama hepsinin gerçekleşmesi de, sürdürülebilirliği de eğitime bağlı!
İyi iyi insan, iyi yurttaş, iyi doktor, iyi mühendis, iyi yargıç, iye avukat, iyi öğretmen, iyi çiftçi, iyi tüccar, iyi politikacı, iyi asker, iyi polis, iyi kaptan, müfettiş, iyi vergi elemanı ve diğer tüm alanlarda işinin ehli yetkin bireyler yetiştirmeden, liyakate önem vermeden diğer hedeflerden hiçbirini gerçekleştirmek, sürdürülebilir hale getirmek ve en önemlisi de davranış haline getirmek mümkün değildir…
Eğitim gerçekleşen ya da gerçekleştirilecek olan tüm reformların lokomotifi ve garantörüdür.
Bu yüzden eğitimi sadece gençlerimize güvenli bir gelecek sağlamanın aracı olarak değil ülke kalkınmasının, refahın, demokrasinin, üretimin, hakkın, hukukun adaletin, liyakatin, özgürlüklerin ve en önemlisi de yaşam kalitesinin ve gelecek güvencesinin altın anahtarı olarak görmemiz gerekir.
Eğitim sadece öğrencileri sınavlara, hayata, mesleklere hazırlayan bir araç değil şeye ama her şeye ulaşmaya yönelik en önemli amaçlarımızdan birisi haline gelmelidir.
Milli ve manevi değerlerimiz bunun üzerine inşa edilmiş, Cumhuriyetimiz bu temeller üzerine kurulmuştur.
Eğitimi sıradanlaştırmak, her şeyi sınırlandırmaktır ki hiç ama hiç kimsenin böylesi bir arzusu olduğunu sanmıyoruz.
Halkımız eğitimi öncelikler sıralamasında en tepeye aldığında, oyunun rengini ona göre belirlediğinde eminiz ki bırakın siyasetin ilk 10’a girip girmemeyi, ilk 3’ün de en tepesinde yer alacaktır.
Amaç her alanda daha görkemli bir Türkiye ve daha güçlü bir gelecek ise ilk adım eğitim olmalıdır.
Mustafa Kemal’in Millî Mücadele sürerken Maarif Şurası’nı toplaması, ilk meclisin milletvekilleri yatacak yer bulamazken Gazi Eğitim Enstitüsü’nün inşa edilmesi, en temel giderlere para bulunamazken gençlerin “Kıvılcım olarak gidin, ateş topu olarak dönün” diye yurtdışına eğitim için gönderilmelerinin gerekçesi ve önceliği hep buydu. Tıpkı Kuranı Kerim’in ilk indirilen ayetinin “Oku” olması, tıpkı yol haritamız olan “İlim Çin'de de olsa gidip öğrenin”, “Bana bir kelime öğretenin kulu kölesi olurum”, “Hiç okuyanla okumayan bir olur mu?” “Öğretmenleri maaşı bizimkinden az olmamalı, çünkü onlar geleceğin mimarları” örneklerinde de olduğu gibi…
Eğitime hak ettiği önemi bugün göstermezsek ne zaman göstereceğiz, kültürümüzün baş tacı ettiği eğitimi ve eğitimcileri öncelikler sıralamasının üçüne, beşine, onuna şimdi almayacaksak ne zaman alacağız?..
