Bir öğretmenin öğrencisine kazandıracağı en önemli yetkinlik ne olmalı? Dersler mi yoksa özgür düşünmesini, kendi kendine yetmesini, sorumluluk sahibi olmasını, sevgiyi, saygıyı, mücadeleyi, hoşgörüyü, paylaşmayı, kısacası iyi insan, iyi yurttaş olmayı öğretmek mi olmalı?
Eğitimin amacı sınavlara öğrencileri hazırlamak mı, meslek ve bilim insanı yetiştirmek mi, öğrencileri her yönüyle hayata hazırlamak mı yoksa hepsi mi?
Olaya nereye baktığınıza göre eğitimden beklentiler değişebilir ama olmazsa olmazların en başında iyi insan ve iyi yurttaş yetiştirmek tüm ülkelerin öncelikli tercihi olmalı yoksa dünya bugün olduğu gibi kaostan kurtulmaz!
Dünyayı bir tarafa bırakıp kendi içimize döndüğümüzde peki bizim önceliklerimiz ne?
Mutlu bireyler yetiştirmek desek mutlu değiliz.
Özgür düşünen bireyler yetiştirmek desek hayallerimize bile sınır koyar hale geldi.
İstihdam için eğitim desek işsizlerimizin hali ortada.
Kendi kendine yeten bireyler yetiştirmek desek pandemi döneminde gördük ki günde 500 test çözen çocuklarımız iki yumurta kırıp karınlarını doyuramadılar.
Sevgiyi, saygıyı, toleransı, paylaşmayı öğretiyoruz desek okul şiddetin ve akaran zorbalığının geldiği nokta ortada.
İyi insan yetiştiriyoruz desek aksini gösteren çok örnekler var.
Doğayı korumayı, tarihi, kültürü, sanatı, sporu, milli ve manevi değerlerimizi yaşam biçimi haline getirmeyi öğretiyoruz desek itiraz eden çok çıkar.
İyi yurttaş yetiştiriyoruz desek yeterince aidiyet hissi yaratamıyoruz ki gençlerin gözü dışarıda…
Benzeri daha yüzlerce örnek sıralayabiliriz. Cevaplar da maalesef çok hoşumuza gitmeyebilir. İşte bu yüzden eğitime bakış açımızı ideolojik çerçevede değil pedagojik, sosyolojik, psikolojik çerçevede yeniden değerlendirmeli ve dünyanın gidişatına göre yeni bir yol haritası çizmeliyiz.
Bu o kadar zor mu kesinlikle hayır!
Karşı çıkan çok olur mu? Azınlıkta kalacakları kesin.
Peki o zaman şimdi değilse ne zaman?..

