12 yıllık temel eğitim zorunlu ama onbinlerce, yüzbinlerce öğrenci okulda değil. Tarlalar, atölyeler, sokaklar okulda olması gereken çocuklarla dolu. Öncelikle bunun önüne geçmek, sonra da hayata erken atılacaklara meslek öğretip, onlara sahip çıkmak gerekir.
Dünyanın hiçbir yerinde, doğan her çocuk üniversiteye yönlendirilmez!
Öğrencilerin ve velilerin yarıdan fazlasının zaten böyle bir isteği ve beklentisi de zaten yok.
Buna rağmen eğitim sistemini, sınav ve üniversite odaklı hale getirirseniz ve bundan asla vazgeçmezseniz bir süre sonra içinden çıkılamaz bir hale gelir ve sonuçta da memnun ve mutlu olanı zor bulursunuz…
Biz bu hatada ısrar ede8 dünyadaki ender ülkelerden biriyiz ve bu yanlışa dur demenin zamanı geldi de geçiyor!..
Dikkat ettiniz mi ara insan gücü diye bir şey kalmadı.
Artık ne okullar kalifiye ara insan gücü yetiştiriyor ne de çıraklık ve kalfalık geleneğimiz kaldı.
Hayatın hemen her alanında mesleğini seven, işini doğru düzgün yapan, yeri geldiğinde başka birine önereceğiniz bir eleman bulmak neredeyse imkansız.
Bu da her alanda yaşam kalitemizi derinden etkiliyor…
En yeni binalar bile sorun yumağı, en yeni yollar çöküyor, tarım ve hayvancılık yapacak yeni nesiller kalmadı gibi. Hizmet sektörü yabancıların eline kalmış durumda.
Peki spor yapan, sanata ilgi duyan ya da farklı alanlarda kendini geliştirmek isteyenler var mı?
Onlar da giderek azalıyor.
Varsa yoksa dershane, varsa yoksa üniversite?
Peki alınan diplomalar bir işe yarıyor mu?
Kağıt parçası olmanın ötesine geçiyor mu?
Gençlere bir yetkinlik ve iş kazandırıyor mu?
Elinizde diplomasi olan, ben bu işin uzmanıyım diyebiliyor mu?..
Çocuk işçilik dünyanın her yerinde olduğu gibi bizde de olmaması gereken bir durum. Yasal olarak da zaten yasak..
O zaman bunu sorgulamak gerekmez mi?
Ya yasalar yetersiz ya da ihtiyaç var ve yasalar kimsenin umurunda değil.
Daha da önemlisi çocuklarımızı geleceğe yeterince donanımlı hazırlayabiliyor muyuz?
Konu önemli ama neden hiç kimsenin umurunda değil.
Oysa başta anne babalar olmak üzere kime sorsak, çocuklar ve onların geleceği herşeyden daha önemli, çok değerli ve asla sürüncemede bırakılmamalı…
Eğer bu konuda samimiysek, kabahatli arama yerine önce kendimizi sorgulamalıyız.
Eğer bunu yaparsak, devamı gelecektir…
Kabahatliye gelince onu da uzaklarda değil içimizde arayalım…
Kaçımızın öncelikleri arasında eğitim ilk 3’te?..
