Bu hikayeyi bir kitapta okumuştum. Daha sonra sulandırılmış şekliyle bir YouTube kaydında Turgut Özal'ın ağzından tesadüf eseri duydum. Ben size kitapta okuyup aklımda kaldığı şekliyle kısaca anlatayım. Okuduğum kitapta hikayede Mevlana geçiyor; ama yine de pek emin değilim. Bazen bu tür hikayeler sevilen kişilere de uyarlanabiliyor. Mesela Hz. Muhammed ve Hz. Ali arasında geçen bir hikayenin aslında Midas'ın kulakları adlı hikayeden esinlendiğini duymuştum.
Neyse biz 4 kapı hikayesine ve orada ne anlatılmak istendiğine bir bakalım.
Vakti zamanında adamın biri Mevlana'ya 4 kapının ne olduğunu sorar. Mevlana da gel sana anlatayım der. Bak şurada bir adam oturuyor. Git de onun ensesine bir şaplak indir der. Adam gider ve oturan adamın ensesine şaplağı indirir. Şaplağı yiyen adam da hiç düşünmeden ayağa kalkar ve o da güzel bir karşılıkla adama bir tokat indirir. Mevlana da bunun üstüne, işte bu ilk kapıdır yani şeriat. Yürümeye devam ederler. Derken bir adamı daha gözüne kestirirler. Onun da ensesine vurmasını ister Mevlana. Şaplağı yiyen adam, ayağa kalkar, elini göğe kadar kaldırır, tam vuracakken vazgeçer. Buna da tarikat denir der Mevlana. Üçüncüye sıra gelir. Onun da ensesine vurunca, adam sadece döner bakar. İşte buna da marifet derler. Son olarak bir adamın daha ensesine vurur, dört kapıyı merak eden adam. Şaplağı yiyen adam, hiç arkasına dönüp bakmadan, içinden şöyle der: "Allahım, ben bu adama ne yaptım da gelip bana vurdu?" Mevlana adama döner ve dördüncü kapının da hakikat olduğunu söyler.
Kısaca 4 kapının hikayesi budur. Şimdi kendinize bir soru sorun. Acaba siz şu an hangi kapıdasınız? Size yapılana kısasa kısas yöntemiyle karşılık mı veriyorsunuz yoksa başınıza gelen şey konusunda "Ben ne yaptım da başıma bunlar geldi? diyorsunuz. Hangi kapıda olduğunuz sizin kendinizi ne kadar geliştirdiğinizi ve kendinizi ne kadar yakından tanıdığınızı gösterir.
Birisine kötülük yaptığınızda ve o kişi size aynısını yapmıyorsa, korkusundan değil, sizin dört gömlek üstünüzde yani dördüncü kapıda olduğunu gösterir.
Bu hikayeyi duyduktan sonra egomun esiri olup kısasa kısas mantığını düşünmüyor değilim. Yani birinci kapıda zaman zaman takılıyorum; ama aklım ve ruhum beni hep dördüncü kapıya doğru çekip kurtarıyor. Ben ne yaptım da bunlar başıma geldi diyorum. Sözün özü dördüncü kapı candır. Yolu sevgiden geçen herkesi dördüncü kapıya bekliyorum.
