adscode

“BİRBİRİMİZDEN BAŞKA KİMSEMİZ YOK”

"Sevgili arkadaşlarım ben artık haberleri takip edemiyorum. Çünkü sorunu biliyorum. Çözümü biliyor ve bu çözümü uygulayamıyorken; ben o ölen kadınların kanını elimden çıkaramıyorum. Benim bu yolda ödediğim bedel bu oldu. Fakat bu insanlığın ödediği bir bedelle kıyaslanamaz bile.

damlaaktan@gmail.com




Sadece sorun bu mu? Ülkenin doğusuna bakın. Daha çocuk yaşta kız çocuklarının evlendirildiğini görürsünüz. O kadar uzağa gitmeyin, İstanbul'a bakın. Asgari ücretle dört kişilik ailesini geçindiremediği için intihar eden o güzel insanları görürsünüz. O kadar da uzağa gitmeyin, Taksim'e bakın. Hayat ona daha farklı bir seçenek sunmadığı için, sadece kendisi olduğu için orada ara sokakta katledilmiş yatan o güzel insanları görürsünüz.

O kadar da uzağa gitmeyin, sıra arkadaşlarınıza bakın. Sırf deneyim elde edebilmek için haftanın 5 günü 5 kuruş para almadan şirketler tarafından sömürüldüklerini görürsünüz. Bir de son olarak potansiyel geleceğinize bakın. Orada sırf iş bulamadığı için asgari ücretle mühendislik ve mimarlık yapan akranlarınızı görürsünüz.

Karanlıkta olduğumuzu düşünüyoruz biliyorum. Aynı zamanda korkuyoruz da. Sorunları biliyoruz, peki çözüm ne? Kaçmak mı? Belki de birileri bizim için her şeyi çözsün diye arkamıza yaslanıp beklemeliyiz. Ya da başımıza gelmediği sürece sorun yokmuş gibi de davranabiliriz. Hayır, bunu üzülerek söylüyorum ki; bu yolda birbirimizden başka kimsemiz yok. Çünkü unutmayın ki herkes bir gün ölür. Buna sizler de dahilsiniz saygıdeğer büyüklerim. Ve geriye kalan bizler ve bizim yetiştireceğimiz çocuklar hegomanların elinde yozlaşmış bu sistemi değiştireceğiz. Değiştirmeliyiz.

Bizler farklıyız. Bizler hem araştırıyor hem de sorguluyoruz. Bu değişikliğin zamanı geldiğinde bu değişimi yapacak olan bizler bunu herhangi bir kurum veya kuruluşun faydası için değil, insanlık için yapacağız ve bunu insan olarak yapacağız.

Bizler insan olmayanların elinden fazlasıyla çektik."

İTÜ İşletme Mühendisliğini birinci bitiren Hüseyin Umutcan Ay'ın mezuniyet konuşması böyle olmuş. Sabah çok değer verdiğim bir büyüğümün sayfasında paylaşımı ile gördüm.  Daha çok insana ulaşsın, ses olsun, nefes olsun istedim.

Bundan fazla değil, iki yıl evvel, kendi mezun etmek üzere olduğum çocuklara dedim ki “Umudunuzu kaybetmeyin, siz değiştirebilirsiniz. Yeterki kendinize inanın.”

Biri çıkıp demişti ki o zaman bana, “Hocam bu ülkede mi ya? Çok zor!”

O an umudu kırılmasın diye onu kendine inandırmaya çalışırken, içimden ben de aynı hisleri yaşıyordum aslında... Bu ülkede mi? Çok zor. Hukuğun adaletli dağılmadığı, eğitimin eşitsizlikle var edilebildiği, kadınların ezildiği ve hatta öldürüldüğü, kalifiye mezunların kendi hak ettiklerinden ve potansiyellerinden kat kat altta iş hayatına atıldığı ve hatta doktora mezunlarının garsonluk yaptığı;  bu dört yanı denizlerle çevrili, dış dünyanın gıptayla baktığı ülkede mi?

Ama durum şu ki, Umutcan’ın söylediğini haykırarak tekrar etmek istiyorum. “Birbirimizden başka kimsemiz yok!”

O yüzden lütfen o şişmiş egoları, var olma mücadelenizi, birşey olma çabanızı, fesatlıklarınızı ve aşırı hırslarınızı bir kenara bırakın. Dünya hepimizin ve birlikte var edemezsek, var olamayacağız.


Emoji ile tepki ver!

Bu Yazıyı Paylaş :

Etiketler :
    0 Yorum
  • Yorumu Gönder
  • Diğer Yorumlar (0)