adscode
adscode
adscode

CEREN’LER ÖLMESİN DİYE BİR EĞİTİM SİSTEMİ KURUN

Dün gencecik yaşında, benim parlak düşlerimden gelecek yatırımı yaptığım yaşlarıma denk gelen bir öğrenci öldürüldü. Öldürülen yüzlerce kadın arasında bunun beni biraz daha etkilemesinin nedeni balerin olmasıydı. Ortak paydalar birleştiriyordu bizi hayatta çünkü. Hayattan kapmayı başararak dünyaya geldiğimiz ortak paylar yakın kılıyordu birbirimize...

damlaaktan@gmail.com




 

 

Yalnızca Kasım ayında 39 kadın öldürülmüş bu ülkede. Duyduğumuz, duymadığımız, tanıdığımız, tanımadığımız 39 ruh gitmiş. Dün Ceren'in haberini paylaşmıştım sosyal medyada ben de. Ama sonra ağrıma gitti Ceren'i ölümüyle tanıtmak insanlara. Çünkü onun bale salonundaki fotoğraflarına denk geldim...

 

Tutkuyu tanıyan, emeğin değerini bilen, yaşama başka bir yerden bakabildiğini küçücük bir fotoğraf katresinde görebildiğim gencecik bir kız gördüm o karede ben. Tanımazken tanıdığımı hissettim. Cerren benden 14 yaş küçükken, yaşama gözlerini kapattı. Ve yeniden, yine bir şey fark ettim.

 

Bir ömrü yaşama ne kadar bağlayabildiğimizi sorgulamadan yaşadığımız hayat, hayat değildir. İsyan etsek, yeter artık desek de, neyi değiştirebileceğimize dikkat ederek yaşamazsak, belki de kalan hiçbir şeyin ve hatta hiçbir ölümün bile anlamı yok.

 

Daha kaç akademisyen, kaç balerin, kaç hukukçu, kaç doktor şiddet mağduru olacak güzel ülkemde. Ve biz kaç tanesine daha uzaktan bakacağız. Kızarak, üzülerek, isyan ederek belki...

 

Eğitemediğimiz bir toplum, toplum değildir.Şiddeti, öfkeyi, “Ben yaparım” duygusunu aşarak eğittiğimiz bireyler yetiştiremediğimiz bir toplum, toplum değildir. Kadına saygıyı, adamı adam yapanın gücü olmadığını öğretemediğimiz bir eğitim sistemi de sistem değildir.

 

Sürekli LGS, YGS, ÖSS, TEOG sistemlerini değiştirip duruyoruz. Verdiğimiz eğitimin insana gerçekten ne kadar dokunduğunu hiç sorgulamadan, parlattığımızı sandığımız zihinler yetiştirerek “daha iyi” bir eğitim verdiğimizi sanıyoruz. Daha çok test, daha farklı sınav sistemleri, daha fazla dil, biraz daha proje derken, esas olanın “iyi insan” olma erdemlerini öğretmek olduğunu unutuyoruz.

 

Daha akademisyen Ceren Damar’ın davası bitmeden, bir Ceren daha gitti dünyadan.

 

Demem o ki, daha iyi bir dünya istiyorsak, en önce daha iyi insanlar eğitmeliyiz. Her bireyin eşit şartlarda dünyaya gelmediğini unutmdadan, istisnasız her okulun için belki de insan olma erdemlerini içeren dersler eklemeliyiz. İnsanı “gerçekten” eğitmeliyiz ki, en önce kendine dur demeyi öğrenebilsin.

 

Canım Ceren, dansın gittiğin yeri aydınlatsın... Huzurla uyu... Ölümünle değil, yaptıklarınla, yapabildiklerinle anımsan, yaşa bizlerin ve seni sevenlerin arasında.

 

Biz mi? Hala umuyorum ki, belki bir gün Ceren’ler ölmesin diye bir eğitim sistemi kurabiliriz...


Emoji ile tepki ver!

Bu Yazıyı Paylaş :

Etiketler :
    0 Yorum
  • Yorumu Gönder
  • Diğer Yorumlar (0)