adscode

Hayat Okulunun Öğretmenleri  

Herkesin bir hayat okulu öğretmeni olmalı. Alınmak istenirse birçok konuda dersler alınabilir. Şöyle bir düşünün bakalım, sizin hayat okulu öğretmeniniz kimdi?

cemozel2021@gmail.com




Benim hayat okulu öğretmenim abimdi. Beni en büyük sınava o hazırladı: Hayat okulu sınavına.

İlerleyen zamanlarda sağlam bir kitap kurdu olduğumda, okuduğum kitapların çoğunda ondan aldığım derslerin iz düşümünü görmek beni çok şaşırtmıştı.

Çalışkan, dürüst, saygılı, sabırlı, hoşgörülü, bir duruş sahibi olmayı ve daha pek çok şeyi ondan öğrendim. İlerleyen yaşlarımda bile her başım sıkıştığında ücretsiz danışmanlık yapmaya devam ediyordu. Bir süre sonra düşündüm ki, artık dertlerimle değil başarılarımla kapısını çalayım ve ahde vefa sahibi biri olarak her başarımda onu anayım.

Şimdi size abimden aldığım derslerden örnekler vereyim.

İlkokul yıllarındayım. Abimden harçlık almıştım. Mahallemizin bakkalına gitmiştim ve bir şekilde aldıklarımı poşete koyduktan sonra bakkalın yanlış bir hesap yapması sonucu daha fazla bir parayla dönmüştüm. Matah bir şey yapmışım gibi sevinçle abimin yanına gelip bunu anlattığımda yaptığımın çok yanlış bir şey olduğunu, dürüst davranmadığımı güzel güzel anlattığında, konuyu çok güzel idrak etmiştim. Sonraki yıllarda bu tür alışverişlere çok denk geldim. Hepsinde de o ilk günü hatırlayıp satıcıyı yanlış yaptığı, fazla para verdiği için uyardığımda istemeden de olsa bir sürü teşekkür aldım.

Orta okul yıllarında bir elişi dersinin altından kalkamayıp büyük bir strese girdiğimde, benimle saatlerce büyük bir sabırla ilgilenip, sabrın başarıyı getirmede ne büyük bir etken olduğunu öğrendim.

Yaz dönemlerinde, evdeki boya-badana işlerinde abimler evi boyarken, babam da bana o küçük yaşımda en azından bir işe yaramam için "Sen de boyayı karıştır" dediğinde, abimin, o yaşta oyun oynamamı daha çok önemseyip, kaş göz edip “Hadi sen git oyununu oyna” diyerek beni hürriyetime kavuşturması, “Ben çektim sen de çek.” mantığından uzak durmamı sağladı.

Yine ortaokul ve lise yıllarında, -kendisi de çalışmasına rağmen- yaz dönemlerinde bir işte çalışmamı istememesini, “Paraya alışır da eğitimden soğur” kaygısına bağladım.

Lise yıllarında yaz dönemlerinde soluksuz bir şekilde saatlerce top oynadığımı gördüğünde "Üniversite sınavı için ne düşünüyorsun, karar verdin mi meslek seçimi konusunda?" dediğinde, “Ooo! zamanı gelmiş, bir an önce hedeflerimi belirleyip aksiyon almalıyım” diye kendi kendime hedef koymamı ve bu hedef koyma konusunun başarılı olmanın ilk adımlarından biri olduğunu öğrendim.

Üniversiteyi kazandığımda benden daha çok sevindiğini gördüğümde, bir insanın gözlerinin nasıl bir güneş gibi parlayabileceğini, güneşi keşfetmek için sevdiklerimizin gözünün içine bakmamızın yeterli olabileceğini gördüm.

İş tecrübesi edinme konusunda daha işin başındayken, para almadan çalışmamı teşvik ettiği için, yatırım yıllarıma ne büyük bir katkı yaptığını gördüm.

Askerlik çağım geldiğinde Şırnak'ta askerlik yaptığımda, telefonla dertleşmemiz sırasında, "Biz sizlerin sayesinde rahat rahat uyuyoruz", dediğinde vatan savunması için ne büyük bir sorumluluk aldığımızın ayırdına varıyordum.

“Duruş”u karşısında, çevresinde çok sevildiğini, tanışağının (network) çok geniş olduğunu gördüm. Örneğin kendimi eş, dost veya uzak akraba sohbetlerinin içinde bulduğum vakitlerde, karşımdaki kişiye kendimi tanıtırken kolay olsun diye "Fuat'ın kardeşiyim" demek işleri daha da kolaylaştırıyordu. Fuat ismini duyan herkesin yüzünde bir tebessüm olur, sanki onun bir parçasıymışımcasına daha bir sevgiyle yaklaşılırdı.

Din konusundaki tutumunu öğrendiğimde ise mantıklı düşünmenin insanı çok güzel "din"lendirdiğini öğrendim.

Hayat okulu öğretmenlerinin verdiği dersler hiç bitmez. Sınava da sokmazlar seni. Puan da vermezler. Sınavı sen yaparsın kendine, notunu da sen verirsin. Azıcık vefalıysan, onları her fırsatta anmak yeter de artar bile. Ne demiş şair:

Bâkî kalan bu kubbede bir hoş sadâ imiş.


Emoji ile tepki ver!

Bu Yazıyı Paylaş :

Etiketler :
    0 Yorum
  • Yorumu Gönder
  • Diğer Yorumlar (0)
Yazarın Diğer Yazıları
Her Eve Bir Kitap Kurdu
Kısa Yoldan!